ببینید چه خلاقانه با الهام از درخت معماری کرده اند

دفتر معماری آتری در دهلی نو با ایده‌ای برگرفته از ساختار درخت طراحی شده است؛ سازه‌ای متمایل که ستون مرکزی آن نقش تنه و صفحات کنسولی نقش شاخه‌ها را ایفا می‌کنند و فضای کاری را در میان بتن و پوشش گیاهی شکل داده‌اند.

عصر ایران - دفتر معماری آتری (𝗔𝗧𝗥𝗘𝗬) در دهلی نو، هند، پروژه‌ای از شرکت «آتری اند اسوشیتس» است که با هدف ایجاد محیطی برای شکل‌گیری ایده‌های جدید، طراحی و نوآوری شکل گرفته است. طراحی این دفتر توسط آرون شارما، معمار اصلی پروژه، انجام شده است.

ایده اصلی پروژه از درخت و ساختار آن الهام گرفته شده است. معماران، توانایی درخت در تحمل سطح گسترده‌ای از طریق یک تنه مرکزی و شکل‌گیری شاخه‌هایی با ساختاری منشعب را به زبان معماری و سازه ترجمه کرده‌اند.

سازه‌ای شبیه درخت خم‌شده

این ساختمان در زمینی به ابعاد ۳۰ در ۶۰ فوت و در میان یک منطقه مسکونی لوکس در دهلی نو قرار گرفته است. فرم کلی بنا تداعی‌کننده درختی است که در اثر وزش باد به حالت متمایل درآمده است.

ستون‌های مرکزی ساختمان که نقش تنه درخت را دارند، صفحات کنسولی را نگه می‌دارند. این صفحات مانند شاخه‌های درخت از ساختار مرکزی امتداد پیدا کرده‌اند. پوسته بیرونی نیز از مجموعه‌ای از تیرک‌ها تشکیل شده که فضای داخلی استودیو را دربر گرفته‌اند.

121937

پیوند معماری با فضای سبز

فضای سبز در کنار ساختار بتنی ساختمان قرار گرفته تا به فرم سخت و صنعتی بنا جلوه‌ای نرم‌تر بدهد. فرم بیرونی ساختمان در فضای داخلی نیز ادامه پیدا کرده و دیوارها و سقف‌های منحنی و بدون پوشش، بخشی از ویژگی‌های طراحی داخلی را شکل داده‌اند.

ارتباط فضای داخلی با طبیعت تنها به نمای بیرونی محدود نشده است. در هر طبقه، دیوارهای سبز با گیاهان تصفیه‌کننده هوا قرار گرفته‌اند. حیاط‌های تعبیه‌شده در طبقات نیز فضایی برای فاصله گرفتن از محیط کاری و استراحت ایجاد می‌کنند.

121937

نور طبیعی در طراحی دفتر

در نمای شرقی ساختمان، بزرگ‌ترین بازشوی شیشه‌ای پروژه قرار دارد تا بیشترین میزان نور روز وارد فضای داخلی شود. در بخش جنوبی نیز در هر طبقه حیاط‌هایی همراه با پوشش گیاهی طراحی شده‌اند.

این پروژه با زیربنای ۳۷۵ مترمربع در سال ۲۰۲۲ اجرا شده است. تیم طراحی آن شامل ورتیکا آنِجا، یاشیکا شارما، بیجیندر سینگ، دیویا کاپور، نیتو شریواستاو و جیتندر کومار بوده است.

دفتر آتری در دهلی نو نمونه‌ای از به‌کارگیری یک الگوی طبیعی در طراحی معماری است؛ به‌گونه‌ای که ساختار درخت، از فرم کلی سازه و ستون‌های مرکزی تا شاخه‌های کنسولی و حضور فضای سبز، در بخش‌های مختلف پروژه بازتاب یافته است.