چین از ناو تهاجم آبیخاکی جدید خود رونمایی کرده است؛ شناوری که نخستین ناو پهپادبر مجهز به سامانه پرتاب منجنیقی در جهان نیز محسوب میشود. این شناور که Sichuan نام داشته و از کلاس Type 076 است، میتواند بهعنوان یک سکوی بزرگ رزمی دریایی برای عملیات پهپادهای پنهانکار مورد استفاده قرار گیرد.
به گزارش روزیاتو، چین موفق شده است عملیات برخاست و فرود پهپاد شناسایی و تهاجمی پنهانکار GJ-21 را روی ناو تهاجم آبیخاکی Type 076 Sichuan با موفقیت انجام دهد.
ناو Type 076 بهعنوان نخستین ناو تهاجم آبیخاکی جهان معرفی شده که به سامانه منجنیق الکترومغناطیسی و تجهیزات مهار فرود مجهز است و میتواند از پهپادهای بالثابت پشتیبانی کند.


این نمایش موفقیتآمیز فراتر از یک پیشرفت در فناوری پهپادهاست و نشاندهنده تلاشهای گستردهتر چین برای بازتعریف نقش عملیاتی ناوهای تهاجم آبیخاکی و تقویت ادغام سامانههای بدون سرنشین در راهبرد دریایی این کشور است.
برخلاف ناوهای تهاجم آبیخاکی متعارف که عمدتاً برای انتقال نیرو، هلیکوپتر و تجهیزات آبیخاکی طراحی شدهاند، این شناور از فناوریهایی بهره میبرد که امکان پرتاب و بازیابی پهپادهای بزرگ بالثابت را فراهم میکنند.
فناوری منجنیق الکترومغناطیسی این ناو امکان پرتاب هواگردهای بالثابت سنگینتر را فراهم میکند؛ هواگردهایی که در صورت استفاده از ناوهای تهاجم آبیخاکی متعارف با محدودیتهای قابلتوجهی مواجه میشوند.


پیشرفت چین در عملیات پهپادهای ناونشین احتمالاً توجه برنامهریزان نظامی منطقهای و جهانی را به خود جلب خواهد کرد؛ بهویژه در منطقه هند و اقیانوس آرام که از اهمیت راهبردی بالایی برخوردار است.
کارایی عملیاتی پهپاد GJ-21 به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ ازجمله مداومت پروازی، قابلیت اطمینان، سامانههای ارتباطی، نیازهای تعمیر و نگهداری و توانایی انجام عملیات مکرر در شرایط دشوار دریایی.
شناورهایی مانند Sichuan اساساً برای پشتیبانی از عملیات آبیخاکی، انتقال نیروهای نظامی، بهکارگیری هلیکوپترها و تسهیل عملیات پیادهسازی نیرو طراحی شدهاند. بااینحال، ادغام فناوری منجنیق الکترومغناطیسی و هواگردهای بدون سرنشین بالثابت میتواند آنها را به سکوهایی چندمنظوره برای مأموریتهای نظارت دریایی، شناسایی و حملات نظامی تبدیل کند.

بنابراین ناو Sichuan میتواند هم بهعنوان یک ناو پهپادبر مستقل فعالیت کند و هم در کنار ناوهای هواپیمابر متعارف چین در عملیات گستردهتر دریایی مشارکت داشته باشد.
بهطور معمول، چنین شناورهایی عمدتاً برای پشتیبانی از عملیات آبیخاکی، انتقال نیروهای نظامی، بهکارگیری هلیکوپترها و تسهیل عملیات پیادهسازی نیرو طراحی میشوند. بااینحال، ترکیب فناوری منجنیق الکترومغناطیسی با هواگردهای بدون سرنشین بالثابت میتواند آنها را به سکوهایی انعطافپذیر برای نظارت دریایی، شناسایی و اجرای مأموریتهای تهاجمی تبدیل کند.
ازاینرو، ناو Sichuan این ظرفیت را دارد که بهعنوان یک ناو پهپادبر مستقل عمل کند و همزمان در کنار ناوهای هواپیمابر متعارف چین، در عملیات دریایی گستردهتر نقش داشته باشد. نمایش موفق عملیات پهپاد GJ-21 در شرایطی انجام شده که چین تلاشهای گستردهتری را برای نوسازی نیروی دریایی خود و تقویت توانایی عملیات در مناطق دریایی دوردست دنبال میکند.

چین در سالهای اخیر سرمایهگذاریهای سنگینی در حوزه ناوهای هواپیمابر، ناوشکنهای پیشرفته، ناوهای تهاجم آبیخاکی، هواگردهای پنهانکار و سامانههای نظامی بدون سرنشین انجام داده است. معرفی Type 076 نیز بُعد تازهای به این برنامه نوسازی اضافه میکند.
این پیشرفت همچنین نشاندهنده تحول گستردهتری در جنگهای دریایی است؛ تحولی که در آن سامانههای بدون سرنشین به بخش روزافزون مهمی از برنامهریزیهای نظامی تبدیل میشوند.