در عصر دیجیتال، اینترنت بیش از هر زمان دیگری حیاتی است. برخلاف تصور رایج، بیشتر ارتباطات بینقارهای از طریق کابلهای زیردریایی انجام میشود. این فناوری حیاتی از قرن نوزدهم تاکنون تحول یافته و ستون فقرات شبکه جهانی است.
به گزارش گجت نیوز، نصب کابلهای اینترنت فیبر نوری توسط کشتیهای کابلگذار ویژه، پس از بررسیهای دقیق اقیانوسشناسان، انجام میشود. نزدیک ساحل، یک گاوآهن (پلاو) همزمان کانالی حفر کرده و کابل را قرار میدهد. کشتی کابل را در مسیر برنامهریزیشده در بستر اقیانوس رها میکند. هر ۲۵ مایل، تقویتکننده برای سیگنال نصب میگردد و بخشها از طریق فیوژن اسپلایسینگ (fusion splicing) به هم متصل میشوند. این فرآیند پرهزینه، صدها میلیون دلار خرج دارد.
کابلهای زیردریایی نیاز به نگهداری و تعویض هر ۲۵ سال دارند. آنها در معرض آسیبهایی از قبیل لنگرهای کشتیها، بلایای طبیعی، ماهیگیری و موجودات دریایی (مثل کوسهها) هستند، لذا در مناطق حساس دفن میشوند.
هنگام آسیب، کشتیهای تعمیر کابل، بخش معیوب را به سطح آب آورده و آن را با قطعات جدید از طریق اسپلایس (splice) تعمیر میکنند. پس از آزمایش و اطمینان از عملکرد، کابل به بستر اقیانوس بازمیگردد. کشتیهای کابلگذار پیوسته در حال فعالیتاند تا ارتباطات جهانی پایدار بماند.