تهدید افزایش اسیدیته آب اقیانوس را نادیده نگیریم

محمدمهدی حیدرپور، زیست نیوز، تداوم انتشار گازهای گلخانه ای تغییرات عظیمی را برای زیست بوم های خشکی به همراه داشته و آنها مجبور به سازگاری با افزایش دما شده اند. اما پهنه آب های جهان نیز که بخشی جدایی ناپذیر از زندگی انسان بوده و تاکنون طی مذاکرات آب و هوایی توجه کمتری به آنها شده، به واسطه افزایش انتشار گازهای گلخانه ای شرایط مشابهی را تجربه خواهند کرد.

به گفته "لوئیس والدز"، رئیس بخش علوم اقیانوسی در کمیسیون اقیانوس شناسی بین دولتی یونسکو و یکی از مولفان گزارش آینده اسیدی شدن آب اقیانوس ها، تغییر در اقیانوس ها نابودی گسترده صخره های مرجانی را موجب خواهد شد که با توجه به تنوع زیستی غنی خود به عنوان جنگل های دریا شناخته می شوند. این مساله گونه های دریایی که برای تغذیه به این زیست بوم ها وابسته هستند را تحت تاثیر قرار داده و در نهایت جوامع ساحلی به ویژه در کشورهای در حال توسعه را با مشکلات جدی مواجه خواهند کرد.

تداوم انتشار سطوح فعلی دی اکسید کربن اسیدیته آب اقیانوس ها را تا سال 2100 نسبت به دوران پیش از انقلاب صنعتی به میزان 170 درصد افزایش خواهد داد. همان گونه که سطوح دی اکسید کربن در اتمسفر افزایش می یابد، بخشی از این کربن اضافی توسط اقیانوس ها جذب شده و به ترکیبات اسیدی مبدل می شود.

در شرایطی که برخی ارگانیزم ها مانند علف های دریایی و فیتوپلانکتون ها در آب های اسیدی رشد بیشتری خواهند داشت، اما اکثر جانداران دریایی تا این حد خوش شانس نیستند. صخره های مرجانی و صدف داران که هر دو از منابع غذایی مهم هستند به شدت تحت تاثیر این شرایط قرار می گیرند. بنابر پیش بینی های صورت گرفته، سطوح بالاتر اسیدیته آب رشد هرچه بیشتر صخره های مرجانی را تا پایان قرن حاضر متوقف می کند.

این در شرایطی است که جوامع فقیر وابستگی بیشتری به دریا برای گذران زندگی خود داشته و اگر شیوه زندگی فعلی آنها ناپایدار و غیر قابل تحمل شود، گزینه های اندکی برای کاهش اثرات این شرایط دارند.

به گفته والدز، ایجاد ذخایر دریایی برای فراهم کردن محیط زیستی امن و به دور از فشارهای انسانی برای انتقال گونه ها ممکن است شیوه ای برای به حداقل رساندن آسیب ها باشد، اما در نهایت تنها گزینه برای مقابله با مشکلات اصلی کاهش و توقف انتشار گازهای گلخانه ای محسوب می شود. با این وجود، در بسیاری از مذاکرات آب و هوایی و زیست محیطی تاثیر گازهای گلخانه ای بر زیستگاه های دریایی کمتر مورد توجه قرار گرفته و از این رو سیاستگذاران باید توجه ویژه ای به این مساله داشته باشند.