تاریخ:
فواید روغن نارگیل از زبان خودش؛ از پوست و مو تا آشپزی 
درس نود و یک
برای مربیان ایرانی آب زنید راه را ...
ّبعد از جدایی کارلوس کیروش، برانکو، استراماچونی، ویلموتس و ... به نظر میرسد تا اطلاع ثانوی باید با حضور مربیان خارجی در فوتبال ایران خداحافظی کنیم.
عصرایران، احسان محمدی- مدتهاست وقتی دونالد ترامپ سخنرانی میکند حرفها و تهدیدهایش فقط اهل سیاست را نگران نمیکند بلکه اقتصاد، محیطزیست، ورزش، هنر، پزشکی و ... هم تحت تاثیر ترکشهای او قرار میگیرند. او با کلیدواژه «تحریم» و همراه کردن دیگر کشورها نقش بزرگی در فشار آوردن دارد.
بعد از جدایی کارلوس کیروش، برانکو، استراماچونی، ویلموتس و ... به نظر میرسد تا اطلاع ثانوی باید با حضور مربیان خارجی در فوتبال ایران خداحافظی کنیم. آنها نه تنها نگران نحوه دریافت حقوقشان هستند بلکه از دور و نزدیک کسانی بیخ گوششان پچپچ میکنند که بهتر است به جایی بروند که امنتر باشد.
در روزهایی که کسی به ناکارآمدی مدیریت ورزشی تردیدی ندارد، بخش بزرگی از هواداران فوتبال همه چیز را از چشم آنها میبینند و نمیخواهند باور کنند که شرایط سیاسی و اقتصادی ما در دنیا هم چنان تغییر کرده که دیگر کار از دست مدیران داخلی خارج شده و اگر هنرمند باشند همین شرایط موجود را حفظ میکنند.
در چنین روزهایی فرهاد مجیدی جوان جای استراماچونی را میگیرد و صحبت است که مهدی تارتار یا یا گزینه داخلی دیگری جای کالدرون بنشیند. گذشته از اتفاقات باشگاهی، انگار به ناگزیر باید به گزینه داخلی برای نشستن روی نیمکت تیم ملی ایران عادت کنیم. ایرانی جنس، ایرانی بخر.
بعضی این دست اتفاقات را به فال نیک میگیرند. میگویند به جای صرف هزینه بسیار برای سرمربی خارجی که یکی-دوسالی میماند و یا جامی میگیرد یا نمیگیرد و با یک بغل دلار میرود و عملاً «میراثی» به جا نمیگذارد بهتر است روی سرمایههای داخلی خودمان حساب کنیم که در تحریم و جنگ و آشوبهای بینالمللی ترکمان نمیکنند. وفادارند به این سرزمین و میمانند و میجنگند، گیرم که مثل سرمربی خارجی دانش نداشته باشند.
منتقدان اما بر این باورند که ما در یک جزیره زندگی نمیکنیم، وقتی بحث مسابقات بینالمللی پیش میآید چطور انتظار داریم پیکان ما مثل فراری دیگران بدرخشد؟! مربیان داخلی برای مصرف داخلی جواب میدهند، یک لیگ داخلی که شبیه دورهمی است و میشود حتی لذت هم برد اما وقتی قرار است در مسابقات باشگاههای آسیا حاضر شویم یا برای مقدماتی جامجهانی به حریف تیمهای برویم که بهترین مربیان خارجی را دارند مگر میشود به همین بضاعت اکتفا کرد؟ وقتی توقعات مردم را با تکرار «ما بهترین تیم آسیا هستیم» بالا بردهایم، با شکستهای آتی که اعتماد به نفس مردم را مخدوش میکند باید چکار کنیم؟
موافقان و مخالفان میتوانند تا ابد با هم بحث کنند و به نتیجه نرسند اما بین وضع موجود و وضع مطلوب راه بسیار زیادی وجود دارد. سالهاست هیچ تیم بزرگ و ممتازی با ما حتی مسابقه دوستانه برگزار نمیکند، جز دو مورد استثنایی حضور آلمان در ورزشگاه آزادی و بازی مقابل برزیل که خارج از ایران انجام شد و یکبار حضور یک روزه بایرنمونیخ برای بازی با پرسپولیس چند مثال دیگر را در چهلسال اخیر میتوانید ذکر کنید؟
در ناتوانی مدیران با هم توافق داریم ولی همه چیز تقصیر آنها نیست باید باور کنیم جغرافیای سیاسی و اقتصادی درست یا غلط خودش را به همه ارکان زندگی تحمیل میکند، وگرنه مدیران هم میفهمند که سرمربی خوب خارجی حتماً بیشتر به درد میخورد و تازه وقتی شکست خوردیم و او رفت میشود کاسه کوزه ها را سرش شکست و گفت همه چیز تقصیر او بود!
لینک کوتاه: کپی لینک
معرفی برندگان اسکار سریالهای تلویزیونی ؛ «خلیج بیوه» ۱۴ جایزه امی برد صدور مجوز ساخت برای 4 فیلم سینمایی از تحریم علمی تا تابآوری دانشگاهی: بریکس چگونه میتواند آسیبپذیری علمی ایران را کاهش دهد مردم تهران با یک میلیون تومان سهامدار نیروگاههای تجدیدپذیر میشوند مدافع سرسخت فیلترینگ: اینستاگرام را باز نکنید/ رییس جمهور جلسات شورای فضای مجازی را تشکیل نمیدهد/ وزیر ارتباطات: نگاه قیممآبانه دارند/ پزشکیان در سکوت ایستاده است ترکیه: امنیت، ثبات و رفاه ایران تاثیری مستقیم بر منطقه دارد بهترین مرکز فروش بلبرینگ و رولبرینگ صنعتی اصل SKF در تهران 5 برابر شدن هزینه انتقال نفت از خلیج فارس به چین/ دو برابر شدن قیمت جهانی نفتکش تلفات فوک خزری در مازندران به ۲۹ قلاده رسید اجرای مهریه، چک و اسناد رسمی، برخط و مکانیزه شد دستیار پوتین: لهستان را 2-3 روزه محو می کنیم وزیر علوم عازم ریاض شد مرز تجاری چذابه همچنان بسته است؛ معطلی ۱۵ روزه کامیونها در دوغارون هارون یشایایی: نزدیک بود بین علی نصیریان و داریوش ارجمند دعوا شود فرود هواپیمای دولتی ایران در فرودگاه ریاض
نظرسنجی
پیش بینی شما از تقابل ایران و آمریکا در 3 ماه آینده؟
تو ایران فقط مردم فقیر باید صرفه جویی کنند، نه دولت نه حاکمیت و نه نهادهای مذهبی هیچ کدوم صرفه جویی نمی کنند ، فقط مردم فقیر و بیچاره