تاریخ:
پورجمشیدیان: تا ساعت ۱۰ صبح امروز پنجشنبه، بیش از ۳ میلیون نفر از زوار اربعین حسینی به کشور بازگشتند 
درس هفتاد و پنج
تهران ، زنان «شهر نو» و یک آقای خیلی خاص!
در آنجا دخترانی وجود دارند که مثلا از دوست پسرشان فریب خوردهاند، یا از خانه فراری بوده و به تور آدم پستی افتاده و بدین مرکز فروخته شدهاند و اکنون روی برگشتن به خانه خود را ندارند.
عصر ایران - قبل از انقلاب روحانی جوانی خبر از خانههای فساد در شهرنو (محله روسپی خانه های تهران) به گوشش می رسد که در آنجا دخترانی وجود دارند که مثلا از دوست پسرشان فریب خوردهاند، یا از خانه فراری بوده و به تور آدم پستی افتاده و بدین مرکز فروخته شدهاند و اکنون روی برگشتن به خانه خود را ندارند. رؤسای آنان به هیچوجه دستبردار نیستند و برای محکمکاری، از زنان بیچاره سفته گرفتهاند.
روحانی تعدادی از سفتهها را میخرد و دختران را آزاد و راضیشان میکند به خانههایشان بازگردند:
«آنها را همراهی کرده، به آغوش خانوادهشان میسپردیم و میگفتیم که مثلاً دختر شما گم شده بوده و اکنون به ما پناه آورده و از اصل ماجرا هیچ حرفی نمیزدیم... بعضی از زنان جوان ازدواج کردند و زندگی پاک و سالمی را تشکیل دادند.»
پس از انقلاب اما مردم به شهرنو حمله کردند و به آتش کشیدند اما دامنگیر همه خانهها نشد. اما آیتالله طالقانی ناراحت شده و موضعگیری شدیدی کردند:
«شهیدقدوسی، دادستان انقلاب به من گفت:"برای براندازی آنجا چه کار میتوانی انجام بدهی؟"
گفتم "فقط پول و جا و مکان مناسب میخواهد."
او چکی بهمبلغ ۳۰۰هزار تومان برایم نوشت. آیتالله گیلانی نیز ۳میلیون در اختیار ما گذاشت.»
طلبه جوان کل ۱۱۲۰ خانه فساد در شهرنو را میخرد و مرکز بزرگی را هم در شمیران، برای اسکان زنان در اختیار میگیرد:
«در محضری در محله راهآهن، کل اسناد به ما واگذار شد و صاحبان خانهها پول خود را نقد دریافت کردند. با رضایت و درحالیکه از خطای گذشته خود اشک میریختند. بعضی اصلا پولی نگرفتند و گفتند ما میخواهیم در این امر خیر سهیم باشیم تا بلکه خدا از سر تقصیرات ما درگذرد...
زنان میانسالها و بعضی از جوانان را با آمادهسازی و توبه دادن، به خانوادههایشان تحویل دادیم. شماری از زنان جوان را نیز شوهر دادیم. چند نفر نیز به عقد کارمندان دایره منکرات در آمده و زندگی پاک و سالمی را تشکیل دادند و اکنون صاحب فرزندانی هستند که گاهی هم پای منبر من میآیند...
بعد منطقه را با خاک یکسان کردیم؛ بخشی به بیمارستان فارابی واگذار و بخشی پارک شد.
بعد طی نامهای به امام نوشتم ما اکنون باید مخارج ۴هزار زن را بپردازیم و تقاضای کمک مالی کردم. امام گفت: «اگر از کمکهای مردمی تأمین نشدید،از سهم ما استفاده کنید.»
گاهی رسانهها با زنانی که از آن مراکز فساد رهایی یافته و دنبال زندگی سالمی رفته بودند، مصاحبه میکردند.
روزی یکی از مصاحبهها از رادیو پخش شد. خبرنگار از دختر جوانی سوال کرد که «شما قبلاً کجا بودید و چه میکردید؟» او گفت: «من اصلاً به قبل و بعد کاری ندارم و هیچ حرفی برای گفتن ندارم. فقط این را بگویم که یک نفر آمد و مرا نجات داد که او هم پدر من است و هم عمویم، هم برادر و دایی و مادرم، او همه کاره من است. او شیخ حسین انصاریان است.»
*منبع: روایت جواد موگویی از کتاب خاطرات شیخ حسین انصاریان، صفحات ۱۷۶- ۱۸۰
لینک کوتاه: کپی لینک
روزنامه اصولگرا: تلویزیون هر روز کممخاطبتر از دیروز شده/ مسئولان صداوسیما چرا آمار مخاطبان برنامههای خود را محرمانه کردهاند؟ 5 عادت روزانه که می توانند خطر سکته مغزی را کاهش دهند پلیس راهور: پایان طرح ترافیکی اربعین با ثبت ۶۷ میلیون تردد /جان باختن ۲۴ زائر در تصادفات اربعینی وقتی «گوشی هوشمند» هنوز وجود نداشت؛ دستگاهی که IBM بیش از 30 سال پیش آینده موبایل را پیش بینی کرد (+عکس) انفجار در حومه دمشق/ چند کشته و زخمی آمریکا تحریم های جدیدی علیه کوبا اعمال کرد سفیر تهران در برلین: مخالفت ایران با سلاح هستهای باور دینی است نه تاکتیک سیاسی یونیفل: ارتش اسرائیل در یک روز ۱۱۳ توپ به جنوب لبنان شلیک کرده درخواست حزبالله برای توقف گفتوگوهای لبنان با اسرائیل چرا مخاطب دیگر حوصله سریال 30 قسمتی ندارد؟ چرا روایتهای ۶۰ تا ۱۰۰ ثانیهای چالشبرانگیز است؟ اعتراف جنجالی کارگردان سرشناس هالیوود به دروغگویی درباره استفاده از هوش مصنوعی بازدید معاون مرکز شرکتهای دانشبنیان از کروز؛ تأکید بر توسعه فناوری و صادرات نیروهای مسلح عراق به حال آمادهباش درآمدند رونمایی رئال مادرید از گرانترین خرید تاریخ خود
خداحفظتون کنه حاج آقا انصاریان.
آیه 159 سوره آل عمران میفرماید:
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ ۖ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ:
به مرحمت خدا بود که با خلق مهربان گشتی و اگر تندخو و سختدل بودی مردم از گِرد تو متفرق میشدند، پس از (بدیِ) آنان درگذر و برای آنها طلب آمرزش کن...
غلام همت آن نازنینم
که کار خیر بی روی و ریا کرد
از اخلاق و دین همین انتظار می رود، چقدر لذت بخش و قابل احترام بود.
تمام کودکی، نوجوانی و جوانی ما با همین احساسات از دین و روحانیون گذشت، اما دوران مینسالی ما چهره دیگری را دید، هزار افسوس، بویژه برای نسل جدید که طعم اخلاق و دین را هرگز نچشیدند و جز امر و نهی و توهین ندیدند.
ایکاش راه غلط متوقف و راه صحیح مستمر باشد.