کد خبر ۹۲۲۲۰۸
تاریخ انتشار: ۰۳:۳۰ - ۱۰-۰۹-۱۴۰۲
کد ۹۲۲۲۰۸
انتشار: ۰۳:۳۰ - ۱۰-۰۹-۱۴۰۲

ارتباط مخابراتی بین نانوزیست‌حسگرها در خون

ارتباط مخابراتی بین نانوزیست‌حسگرها در خون
برخی دستگاه‌های محاسبات زیستی می‌توانند اطلاعات مهمی را از بدن انسان جمع کنند، چنین ادواتی در حال تغییر دنیای پزشکی هستند.

 به تازگی یک تیم تحقیقاتی، از جمله محققان EPFL، پروتکلی را تهیه کرده است که ایجاد یک شبکه مولکولی میان چندین فرستنده متعدد را امکان‌پذیر می‌کند.

به گزارش مهر، ابتدا اینترنت اشیاء (IoT) وجود داشت و در حال حاضر رابط‌هایی در حال ظهور هستند که می‌توانند بین کامپیوتر و بخش زیستی ارتباط ایجاد کنند. اینترنت اشیاء نانوبیو (IoBNT) می‌تواند انقلابی در پزشکی و مراقبت‌های بهداشتی ایجاد کند.

IoBNT به حسگرهای زیستی گفته می‌شود که داده‌ها را جمع‌آوری و پردازش می‌کنند، به آزمایشگاه‌های روی تراشه در مقیاس نانو که آزمایش‌های پزشکی را در بدن انجام می‌دهند.

استفاده از باکتری‌ها برای طراحی نانوماشین‌های بیولوژیکی که می‌توانند پاتوژن‌ها را تشخیص دهند و نانوروبات‌هایی که از طریق جریان خون شنا کرده و برای رهایش هدفمند دارو طراحی شده‌اند، همگی از مصادیق اینترنت اشیاء نانوبیو هستند.

هایتام الحسانیه، از محققان این پروژه می‌گوید: «به‌طور کلی، این یک زمینه تحقیقاتی بسیار هیجان‌انگیز است. با پیشرفت در مهندسی زیست شناسی، زیست‌شناسی مصنوعی و فناوری نانو، ایده این است که نانوزیست‌حسگرها در پزشکی متحول شوند زیرا می‌توانند به مکان‌هایی برسند و کارهایی را انجام دهند که دستگاه‌های فعلی یا ایمپلنت‌های بزرگتر قادر به انجام آن نیستند.»

با این وجود، مهم نیست که این زمینه تحقیقاتی برجسته چقدر هیجان‌انگیز باشد، یک چالش بزرگ و اساسی وجود دارد، چگونه با یک روبات نانویی در بدن ارتباط برقرار خواهید کرد؟ روش‌های سنتی، مانند رادیوهای بی‌سیم، برای ایمپلنت‌های بزرگی مانند ضربان‌سازها به خوبی کار می‌کنند اما نمی‌توانند وارد مقیاس میکرو و نانو شوند. همچنین سیگنال‌های بی‌سیم از طریق مایعات بدن قادر به حرکت نیستند.

آنچه که ارتباطات زیست مولکولی نامیده می‌شود، با الهام از خود بدن طراحی شده است. در این فناوری از امواج الکترومغناطیسی استفاده نمی‌شود بلکه مولکول‌های بیولوژیکی هم به‌عنوان حامل و هم به‌عنوان اطلاعات، از مکانیسم‌های ارتباطی موجود در زیست‌شناسی تقلید می‌کند. در ساده‌ترین شکل آن، بیت‌های “۱” و “۰” را با آزاد کردن یا عدم انتشار ذرات مولکولی در جریان خون رمزگذاری می‌کند.

ارتباطات زیست مولکولی به‌عنوان مناسب‌ترین الگوی برای شبکه‌سازی نانوایمپلنت‌ها ظاهر شده است. این یک ایده باورنکردنی است که می‌توانیم با رمزگذاری آن در مولکول‌هایی که از طریق جریان خون حرکت می‌کنند، داده‌ها را ارسال کنیم و می‌توانیم با آنها ارتباط برقرار کنیم و این ترکیبات را راهنمایی کنیم که کجا بروند.

آنها برای این پروژه پروتکل MoMA (Molecular Multiple Access) را ارائه کرده و آن را با موفقیت مورد آزمایش نیز قرار دادند.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
captcha
چرا برخی افراد بعد از دریافت واکسن تب می‌کنند و برخی هیچ چیز حس نمی‌کنند؟ تغییرات ثروتمندترین فرد هر سال جهان از ۱۹۸۷ تا ۲۰۲۶ (+ اینفوگرافیک) بی‌‌عملی دولت در جلوگیری از توهین و تهمت و تهدید در کوچه و خیابان ابداع ماده‌ای که ۹۹.۹۹ درصد امواج رادار را مسدود می‌کند ماجرای توقف هواپیمای پزشکیان در الجزایر چه بود؟ پسران نوجوان صدراعظم ناصرالدین شاه در کنار معلم روسی‌شان (عکس) نگرانی کیهان از انحصار سلاح در دست ارتش عراق مهرِ نامهربان؛ بوی تلخ تورم و بی‌انگیزگی دانش آموزان چگونه از قفل شدن ترمز خودرو جلوگیری کنیم؟ راهکاری موثر و عملی سفر پزشکيان به نيويورک موقعيت مناسب براي تحرک ديپلماسي است تحقیق جدید: از دست رفتن کروموزوم Y در مردان می‌تواند اولین نشانه آغاز سرطان باشد کولر گازی برای خنک‌کردن آدم‌ها اختراع نشد! مهارت خواندن در میان دانش‌آموزان؛ برتری مطلق دختران نسبت به پسران (+ اینفوگرافیک) ۱۰ اختراع بزرگ در قرون تاریک که مسیر تاریخ را تغییر دادند رنگ ادرار از سلامتی ما چه می‌گوید؟