1-کارگروهی متشکل از اندیشمندان دلسوز بشریت از کشورهای داوطلب ، در بازه زمانی معین و از منظر جهانبینی الهی و انسانی که اکثریت مردم جهان به آن معتقدند ، معیارهای سعادت بشر و جامعه بشری را استخراج و در اختیار همگان قرار دهند. میتوان با اصلاح معیارها ، مصرف را متعادل نمود و برخورداری عمومی در سطح جهان را به صورت عادلانه توزیع کرد.
2- میتوان جامعه سعادتمندی را برپا کرد که در عین برخورداری مناسب و عادلانه ، زندگی در فضایی صمیمی جریان داشته باشد و مسابقه برتری جویی به مسابقه مهرورزی تبدیل و مصرف در حد ضرورت کنترل گردد. نظام اقتصادی نوین مبتنی بر موارد پیش گفته و بر پایه عدالت و کرامت انسانها تعریف و سازماندهی گردد. الگوی تولید متکی بر نیاز واقعی و نه برای توسعه مصرف تدوین و ارائه گردد.
3- کشورهای صنعتی مشهور به پیشرفته ، تعهدات بین المللی را بپذیرند و همزمان ساز و کار روشن و کارسازی برای مهار دولتها و بخشهای اقتصادی متمرد ، از جمله الزام به پرداخت جریمه به کشورهای خسارت دیده ، پیشبینی و اعمال شود .
4- نقل است که بیش از 250 میلیارد دلار در لشگرکشی به افغانستان و حدود 1000 میلیارد دلار در جنگ عراق هزینه شده است . آیا با هزینه 50 میلیارد دلار در زیرساختها و توسعه اقتصادی ، افغانستان به یک کشور آباد تبدیل نمی گردید و با هزینه 200 میلیارد دلار در توسعه فنآوریهای جدید و استفاده مناسب از انرژی فسیلی ، سطح آلایندهها به قبل از دوره صنعتی برنمیگشت . در حالی که انتشار گازهای گلخانهای ، هزاران برابر بیش از تروریستها که منفورترین موجوداتند ، موجب کشتار بیسروصدای انسانها میشود ، آیا همه اهداف کنوانسیون با مصرف کمتر از نیمی از بودجه نظامی دولت امریکا محقق نمیشود . آیا بهتر نیست بخشی از اعتبارات نظامی کشورهای اصلی پیوست یک به ارتقاء رفاه مردم و کاهش آلودگیها اختصاص یابد .
5- با ترک نگاه سودمدار و انحصار طلب ، فنآوریهای نوین برای متنوع کردن منابع انرژی و همچنین استفاده از منابع پاک و تجدید پذیر مانند باد، خورشید ، امواج دریا، حرارت زمین و انرژی هستهای به صورت ارزان در دسترس همه کشورها قرار گیرد تا مجبور به استفاده کم بهره و در عین حال گسترده از منابع فسیلی نشوند.
6- جهت اجرای هرچه بهتر تامین بودجه و اهداف بلند مدت کنوانسیون ، کشورها متناسب با ایجاد آلودگی در گذشته، در صندوق تسهیلات جهانی محیط زیست متعهد شوند و منابع صندوق ، با سازوکار عادلانه و خارج از سلطه آلوده کنندگان اصلی ، توزیع گردد.آیا بهتر نیست با خلع سلاح عمومی هزینه تولید و نگهداری سلاحهای هسته ای صرف توسعه فنآوریهای نوین و رفاه و رفع فقر شود.
7- پیشنهاد میشود سال 2011 «سال اصلاح الگوی مصرف و کاهش آلودگی در جهان » اعلام و برای توسعه فرهنگ قناعت انسانی برنامه ریزی گردد .