تاریخ:
سخنگوی ارتش: اگر هر بانوی ایرانی یک سرباز آمریکایی اسیر بگیرد ۱۰ میلیارد تومان جایزه میدهیم 
درس نود و هفت
محمد مهاجری : نگذارید دولت چهاردهم مانند دولت قبل گرفتار توهم شود
اگر دولت مرحوم شهید رئیسی به مهار منتقدان نمی پرداخت (که البته در این زمینه کم توفیق بود) و بجای آن، حتی رسانه های دولت خود را به نقد عملکرد مسئولان ترغیب می کرد، نه دچار توهم می شد، نه فساد وناکارآمدی مزمن گریبانش را می گرفت.
محمد مهاجری نوشت: برخی از بلندپایگان دولت چهاردهم معتقدند افراد و تشکلهایی که از آقای پزشکیان در انتخابات حمایت کرده و به او رای داده اند نباید از او انتقاد کنند. به زعم آنها هیچ فعال سیاسی که احیانا گوشه ی یک کار کوچک را هم در دولت کنونی برعهده دارد نباید چیزی بگوید و بنویسد که مبادا به تریج قبای دولتمردی بربخورد.
1- انتقاد البته معمولا نیش و کنایه دارد و کمتر مقام و مسئولی را می توان یافت که از نقد خوشش بیاید. واکنش به نقد هم در اکثر اوقات، توجیه و گاهی نیز اخم و گلایه است اما منتقد حتی اگر غرض و مرض هم داشته باشد، برای نقدشونده یک فرصت طلایی ایجاد می کند تا ضعف و نقصش( حتی بصورت غیرمنصفانه و بزرگنمایی شده) بیان گردد.
متقابلا زیانی که از ناحیه ساکت کردن منتقدان فراهم می شود، زیانبار است. مدیران دولت گمان می برند که "باید آرام بخوابند، چون شهر در امن و امان است". بعلاوه، مسئولانی که انتظار مجیزگویی و به به و چه چه شنیدن را دارند نه فقط به مملکت که به خودشان هم آسیب می زنند.
2- بعضی مدیران خودشان با نقد مسئله ای ندارند اما افرادی در اطراف آنها هستند که خصلت بادمجان دورقاب چین، برازنده شان است. آنها هر نقدی را بسان یک توطئه برای رئیس خود ترسیم می کنند و از آن هیولا می سازند. این اطرافیان چون امین مسئولان هستند، مهلک تر ضربه می زنند.
3- آفت بزرگی که جلوگیری از نقد ، پدیدار می کند، ایجاد حس توهم در مدیران است. این احساس را اطرافیانی که احیانا خودشان هم متوهم هستند ضریب می دهند. نمونه هایش در دولتهای مختلف هر دو جناح مشاهده شده و شاید نقطه اوجش در دولت سیزدهم دیده شد.
4- این روزها با فزونی گرفتن مشکلات اقتصادی که دلایل متعددی دارد، برخی دولتمردان سیزدهم و حامیان آنها که در همه دوران سه ساله شهید رئیسی، راه را بر هر نقد درونی بسته بودند، با توهمی روز افزون عملکرد دولت گذشته را می ستایند.در حالی که واقعیت آن است که در تمام تاریخ ایران، دولتی ضعیف تر از دولت سیزدهم وجود نداشته. و گل سرسبد این ناتوانی فساد بزرگ چای دبش است که به محکومیت دو وزیر انجامیده . و چنین رسوایی دست کم در دولتهای پس از انقلاب سابقه نداشته است.
5-اگر دولت مرحوم شهید رئیسی به مهار منتقدان نمی پرداخت (که البته در این زمینه کم توفیق بود) و بجای آن، حتی رسانه های دولت خود را به نقد عملکرد مسئولان ترغیب می کرد، نه دچار توهم می شد، نه فساد وناکارآمدی مزمن گریبانش را می گرفت.
6-اینک همان خطر در کمین دولت پزشکیان هم هست. اگر انتقاد و منتقدان پاس داشته نشوند، مقدمات وهم آفرینی فراهم می گردد و همان بلایی برسرش خواهد آمد که بر سر دولت قبل آمد.
لینک کوتاه: کپی لینک
ترافیک نیمهسنگین در محورهای شمالی و منتهی به تهران؛ هراز بارانی شد چرا جابهجایی یک مدیرعامل میتواند میلیاردها دلار از ارزش شرکتها را جابهجا کند؟ درخواست ۷۵۰ هزار دلار فدراسیون از هلدینگ خلیج فارس؛ ایراد قانونی استقلال تختیِ فرامرز قریبیان؛ نقش گمشدۀ یک فیلم ناتمام ثبت احوال: ۶ میلیون کارت ملی تا پایان سال تحویل مردم میشود «نشر اکاذیب؛ تأملی در یک اتهام کیفری» مصدومیت رافینیا در برزیل؛ ستاره بارسلونا در آستانه نگرانی جدید ژاپن با سومین برد متوالی صدرنشین والیبال ناگویا شد صالح رامسری درگذشت ادعای نتانیاهو: دشمنان می خواهند قبل از انتخابات اسرائیل به ما حمله کنند پاسخ وزارت ارشاد به وحید جلیلی: نیازی به ایجاد دوقطبیهای کاذب و مظلومنماییهای غیرواقعی نیست شکست تیم میکس تنیس ایران برابر چین تایپه؛ پایان کار در ناگویا باران مسابقات بادبانی ناگویا را متوقف کرد مهسا بهشتی با مدال برنز ناگویا از رویای قهرمانی جهان و پزشکی گفت وزنهبرداری ایران با ۲ طلا و ۲ برنز به کار خود در ناگویا پایان داد