ضرورت مراقبت از کودکان در دنیایی که به سرعت دیجیتالی می‌شود

به گزارش ایسنا، بر اساس نتایج یک مطالعه مجموعه‌ای از مشکلات در کودکان از جمله اضطراب، افسردگی و پرخاشگری، با زمان زیاد استفاده از صفحه‌نمایش مرتبط بوده‌اند.

در عین حال مشخص شده کودکانی که با این مشکلات درگیرند همچنین احتمال دارد بیشتر به صفحات نمایش‌ روی آورند. در این مطالعه، فعالیت‌های مبتنی بر صفحه‌نمایش، شامل رسانه‌های اجتماعی، بازی‌های ویدیویی، تلویزیون و تکالیف آنلاین بودند.

«مایکل نوتل»، دانشیار دانشگاه کوئینزلند استرالیا، می‌گوید: کودکان بیش از پیش زمانشان را صرف صفحه‌نمایش‌ها می‌کنند، از سرگرمی گرفته تا تکالیف مدرسه و پیام دادن به دوستان. ما دریافتیم که افزایش زمان استفاده از صفحه‌نمایش می‌تواند به مشکلات عاطفی و رفتاری منجر شود و کودکانی که این مشکلات را دارند اغلب برای مقابله با آن به صفحه‌نمایش‌ها پناه می‌برند.

گروهی از نویسندگان بین‌المللی این مطالعه، برای دستیابی به این نتایج، ۱۱۷ پژوهش را مرور و فراتحلیل کردند که شامل داده‌هایی از بیش از ۲۹۲ هزار کودک در سراسر جهان بود. آنها امیدوار بودند رابطه زمان استفاده از صفحه‌نمایش و مشکلات اجتماعی‌عاطفی ازجمله پرخاشگری، اضطراب و اعتمادبه‌نفس پایین را بهتر درک کنند.

بیشتر این مطالعات در ایالات متحده انجام شده بود اما پژوهش‌هایی از کانادا، استرالیا، آلمان و هلند نیز وجود داشت. این مجموعه شامل هر بررسی‌ بود که در آنها شرکت‌کنندگان کمتر از ۱۰ سال داشتند و میزان استفاده از صفحه‌نمایش و مشکلات اجتماعی‌عاطفی اندازه‌گیری و در عین حال، رفتار کودکان به مدت دست‌کم شش ماه پیگیری شده بود.

آنها دریافتند کودکانی که در بازه سنی شش تا ۱۰ سال قرار داشتند، با استفاده بیشتر از صفحه‌نمایش، بیشتر احتمال داشت دچار مشکلات اجتماعی‌عاطفی شوند و دختران عموما در برابر اینگونه مشکلات آسیب‌پذیرتر بودند. پسران نیز هنگام مواجهه با چنین چالش‌هایی بیشتر احتمال داشت زمان استفاده از صفحه‌نمایش را افزایش دهند.

به گزارش ایندیپندنت، بازی‌های ویدیویی در مقایسه با استفاده آموزشی یا تفریحی از صفحه‌نمایش با خطرات بیشتری همراه بودند. کودکانی که با مشکلات اجتماعی‌عاطفی درگیر بودند نیز بیشتر احتمال داشت برای مقابله با آن مشکلات به بازی‌ روی بیاورند.

«واسکونسلوس»، نویسنده اصلی این مقاله و مدرس دانشگاه نیوساوث‌ولز به سی‌ان‌ان گفت: بازی‌های آنلاین به طور خاص، خطرات بیشتری به همراه دارند، زیرا اغلب عملکردی مشابه پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی دارند. از آنجا که این بازی‌ها حتی زمانی که بازیکن از سیستم خارج می‌شود نیز ادامه پیدا می‌کنند، کودکان ممکن است احساس کنند تحت فشارند که مدت طولانی‌تری آنلاین و در اینترنت بمانند که این موضوع می‌تواند آنها را به نادیده‌گرفتن فعالیت‌های مهم زندگی واقعی مانند خواب، انجام دادن تکالیف مدرسه و تعاملات حضوری سوق دهد.

بنیاد سلامت روان کودکان خاطرنشان می‌کند که در عین حال برخی از بازی‌ها ممکن است برای سلامت روان کودکان و نوجوانانی که دچار اضطراب، افسردگی و اختلال کم‌توجهی‌ـ‌بیش‌فعالی هستند مفید باشند، به کودکان کمک کنند تا جامعه‌ای برای خود بیابند، عملکرد شناختی بهتری داشته باشند یا توانایی‌های حل مسئله را توسعه دهند، اما بازی کردن با کاهش روابط با همسالان و افزایش پرخاشگری نیز مرتبط بوده است. البته، هر کودک و نحوه استفاده او از بازی‌ها متفاوت است.

با این حال، این یافته‌ها نشان می‌دهند که بهتر است والدین در مورد اجازه زمان استفاده از صفحه‌نمایش به کودکان با احتیاط عمل کنند و نه اینکه صرفا صفحه‌نمایش را به آنها بدهند تا آرامشان کنند. در حال حاضر، مقام‌های رسمی بهداشتی در ایالات متحده آمریکا توصیه می‌کنند که از به‌کارگیری تماشای رسانه و رایانه برای کودکانی که کمتر از دو سال دارند خودداری شود.

حدود نیمی از نوجوانان آمریکایی گزارش داده‌اند که روزانه چهار ساعت یا بیشتر را صرف استفاده از صفحه‌نمایش می‌کنند. در میان این گروه، تعداد افرادی که علائم اضطراب و افسردگی را گزارش کرده‌اند بیشتر بود. براساس اعلام آکادمی روان‌پزشکی کودک و نوجوان آمریکا، بیش‌ازحد استفاده کردن از صفحه‌نمایش همچنین ممکن است به مشکلات خواب، کاهش مطالعه، ناکافی بودن فعالیت بدنی یا حضور در فضای باز و مشکلات وزنی منجر شود. پزشکان می‌گویند ممکن است در زمینه صبر و شکیبایی نیز مشکلاتی وجود داشته باشد.

نوتل خاطرنشان کرد که نویسندگان این مقاله نمی‌توانند عوامل موثر دیگری را که ممکن است بر استفاده از صفحه‌نمایش و مشکلات عاطفی تاثیر بگذارند از جمله سبک فرزندپروری، نامحتمل بدانند.

دکتر واسکونسلوس گفت: این مطالعه جامع، بر ضرورت وجود رویکردی دقیق و چندلایه برای مدیریت زمان استفاده کودکان از صفحه‌نمایش تاکید می‌کند. با شناخت رابطه دوسویه میان استفاده از صفحه‌نمایش و مشکلات اجتماعی‌عاطفی، والدین، مربیان و سیاست‌گذاران می‌توانند در دنیایی که به طور فزاینده‌ای دیجیتالی می‌شود، رشد سالم کودکان را بیشتر تقویت کنند.