آیا فستینگ، روزه‌داری متناوب، متابولیسم را افزایش می‌دهد؟

در سال‌های اخیر، روزه‌داری متناوب (Intermittent Fasting یا IF) به یکی از پرطرفدارترین روش‌های کاهش وزن در دنیا تبدیل شده است. اما پرسش اصلی اینجاست: آیا این شیوه فقط به کم‌کردن کالری کمک می‌کند یا واقعاً می‌تواند متابولیسم بدن را تقویت کند؟

روزه‌داری متناوب را می‌توان روشی ساده و کارآمد برای بسیاری از افراد دانست که نه‌تنها به کاهش وزن کمک می‌کند، بلکه ممکن است سلامت متابولیک را هم بهبود بخشد.

روزه‌داری متناوب چگونه عمل می‌کند؟

به گزارش همشهری آنلاین، در این روش فرد بخشی از روز یا هفته را غذا نمی‌خورد و سپس در ساعات مشخصی به شکل عادی غذا مصرف می‌کند. روش‌های مختلفی برای آن وجود دارد؛ از جمله رژیم ۵:۲ (دو روز روزه در هفته)، روزه یک‌روزدرمیان یا روش ۱۶/۸ (۱۶ ساعت روزه، ۸ ساعت خوردن).

کاهش وزن؛ اولین نتیجه قابل توجه

تحقیقات نشان داده‌اند که روزه‌داری متناوب می‌تواند در مدت ۳ تا ۲۴ هفته باعث کاهش ۳ تا ۸ درصد وزن بدن شود. برخی مطالعات حتی آن را مؤثرتر از رژیم‌های بسیار کم‌کالری دانسته‌اند. علاوه بر این، به نظر می‌رسد روزه‌داری متناوب نسبت به رژیم‌های سختگیرانه پایدارتر است، چون افراد راحت‌تر به آن پایبند می‌مانند.

تأثیر بر هورمون‌ها

یکی از دلایل مهم اثربخشی روزه‌داری، تغییر در سطح هورمون‌هاست:

انسولین پایین می‌آید و بدن راحت‌تر چربی می‌سوزاند.
هورمون رشد بیشتر ترشح می‌شود و به حفظ عضله و چربی‌سوزی کمک می‌کند.
نورآدرنالین افزایش می‌یابد و سلول‌های چربی را تحریک به آزادسازی انرژی می‌کند.

این تغییرات باعث می‌شود بدن در شرایط روزه، چربی‌سوزتر شود.

آیا متابولیسم واقعاً بالا می‌رود؟

برخلاف تصور رایج که "روزه‌داری متابولیسم را کند می‌کند"، مطالعات قدیمی‌تر نشان داده‌اند که روزه‌های کوتاه‌مدت می‌توانند متابولیسم را تا ۱۴ درصد افزایش دهند. این اثر به‌ویژه به افزایش نورآدرنالین نسبت داده می‌شود. البته باید توجه داشت که روزه‌های بسیار طولانی می‌توانند نتیجه معکوس داشته باشند.

حفظ عضله؛ مزیت دیگر روزه‌داری

وقتی وزن کم می‌کنیم، معمولاً بخشی از عضلات هم از دست می‌رود. اما روزه‌داری متناوب به دلیل افزایش هورمون رشد، احتمالاً در حفظ عضلات بهتر عمل می‌کند. هرچند پژوهش‌ها در این زمینه نتایج یکسانی نداشته‌اند، اما شواهد اولیه امیدوارکننده است.