فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۰۰۸۹۲
تاریخ انتشار: ۲۲:۳۸ - ۱۷-۰۷-۱۴۰۴
کد ۱۱۰۰۸۹۲
انتشار: ۲۲:۳۸ - ۱۷-۰۷-۱۴۰۴

از آزمایش شیب تا رقابت دزدان دریایی که نماد ملی شد! (+عکس)

از آزمایش شیب تا رقابت دزدان دریایی که نماد ملی شد! (+عکس)
در سال 1933، کسب مجوز برای اتوبوس های دوطبقه پرطرفدار لندن نیازمند عبور از یک آزمون دلهره آور بود: آزمایش شیب.

عصر ایران - در اوج رقابت های میان شرکت های حمل و نقل در لندن برای سلطه بر جاده ها، شرکت ها مجبور بودند با مقررات سخت گیرانه پلیس شهری منطبق شوند تا ایمنی اتوبوس های دوطبقه پرطرفدار خود را به اثبات برسانند. در سال 1933، «آزمایش شیب» به یک معیار استاندارد برای تایید پایداری این وسایل نقلیه عظیم تبدیل شد.

چالش پایداری در مقابل مقررات پلیس

اتوبوس های دوطبقه که در اوایل قرن بیستم به نمادی از لندن تبدیل شده بودند، همواره پرسش هایی را در مورد پایداری و خطر واژگونی به خصوص هنگام پر بودن طبقه بالایی مطرح می کردند. به منظور رفع این نگرانی ها و تایید مجوز، پلیس لندن آزمایشی رسمی را اجباری کرد.

آزمایش شیب برای بررسی پایداری اتوبوس های دوطبقه لندن در سال 1933

جزئیات آزمایش شیب

هدف از این آزمایش اثبات این بود که اتوبوس های دوطبقه حتی در بدترین سناریوی ممکن، خطر واژگونی ندارند.

این آزمایش در بدترین حالت ممکن برای مرکز ثقل انجام می شد: طبقه پایین کاملاً خالی نگه داشته می شد و طبقه بالا با کیسه های شن پر می شد تا وزن 60 مسافر کامل را شبیه سازی کند.

اتوبوس دوطبقه باید قادر می بود تا زاویه ای حداقل 28 درجه را بدون واژگونی تحمل کند تا مورد تایید قرار گیرد.

این اتوبوس ها با کمک مکانیزم های هیدرولیکی یا وینچ، به آرامی در معرض شیب قرار می گرفتند. گرچه برای جلوگیری از سقوط و آسیب دیدن اتوبوس در صورت رسیدن به نقطه واژگونی از زنجیرها یا کابل های ایمنی استفاده می شد، اما نکته مهم این بود که اتوبوس باید قبل از کشیده شدن این زنجیرها، معیار 28 درجه را حفظ کند.

اتوبوس های دوطبقه لندن؛ از رقابت «دزدان دریایی» تا نماد ملی

ظهور اتوبوس های دوطبقه مجهز به پیشرانه در لندن به سال 1923 باز می گردد. در آن دوران، پایتخت انگلیس با کمبود شدید اتوبوس روبرو بود و شرکت های گوناگون برای قبضه بازار حمل و نقل عمومی به رقابت سختی مشغول بودند.

تا سال 1924، بیش از 200 اتوبوس مستقل در مسیرهای پرتقاضای شهر به فعالیت می پرداختند. این شرکت های مستقل، به دلیل فقدان مسیرهای رسمی و اجباری، به «اتوبوس های دزد دریایی» معروف شدند.

این اتوبوس های دزد دریایی گاهی اوقات از معابر فرعی و مسیرهای غیررسمی استفاده می کردند تا زودتر به مقصد برسند. این رقابت فشرده بود که شرکت عمومی اتوبوسرانی لندن، بزرگترین اپراتور شهر، را وادار کرد تا برای متمایز شدن از رقبا، اتوبوس های خود را به رنگ قرمز درآورد.

پلیس لندن این اقدام و رنگ آمیزی قرمز را تایید کرد؛ زیرا تشخیص سریع رنگ به عنوان یک هشدار دیداری موثر برای عابران پیاده عمل می کرد. در نهایت، همین اتوبوس های دوطبقه قرمز به یک نماد ملی برای انگلیس و کل پادشاهی متحد تبدیل شدند.

اتوبوس های معروف قرمز رنگ لندن که به نوعی نماد گردشگری انگلیس هم محسوب می شوند

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
۴ ویژگی ایمنی که پاوربانک شما باید داشته باشد نانوذرات قندی؛ سلاح جدیدی که با عبور از سد خونی-مغزی سرطان را نابود می‌کند قلعه‌نویی: در ۲۰۱۸ سرمربی ۱۰ درصد پاداش گرفت(فیلم) قدیمی‌ترین عکس‌های تخت جمشید! عادل فردوسی‌پور از فیلتر شدن سایت فوتبال ۳۶۰ خبر داد(فیلم) امام محمد غزالی؛ مردی که از «قفس طلایی» گریخت حملات متقابل آمریکا و ایران/ انفجارهایی در چابهار و کنارک و .../ حملات ایران به پایگاه های آمریکا در منطقه ۳۰۰ میلیون بمب اتمی در فضا؛ چرا برخورد دنباله‌دار شومیکر-لوی ۹ با مشتری یک هشدار جدی برای ساکنان زمین است؟ گزارش سی‌بی‌اس نیوز از شرایط سربازان آمریکایی در جنگ علیه ایران سنتکام: دور جدید حملات ارتش ایالات متحده آمریکا به ایران آغاز شد وقتی شکیرا کودکان اوگاندایی را به فینال جام جهانی آورد تعطیلی اضطراری تفرجگاه چهلمیر در پی هشدار سیلاب در خراسان رضوی عمل جراحی موفقیت‌آمیز خارج‌سازی توده ۴۰۰ گرمی در سنندج واکنش کریستیانو رونالدو به شائبه حمایت فیفا از تیم ملی آرژانتین رئیس‌جمهور کوبا: فشار حداکثری آمریکا برابر با نسل‌کشی است