روزنامه السفیر نوشت: در نظر ایران، دمشق دو قلوی تهران و جنگ علیه سوریه، جنگ علیه ایران است. هر چند که ترکش‌های موشک‌ها به ایران نمی‌رسد، اما در نهایت محور مقاومت هدف قرار گرفته است که شعارش این بیت سعدی است: «چو عضوی به درد آورد روزگار / دگر عضوها را نماند قرار»

به گزارش سرویس بین الملل سایت خبری تیک Tik.ir، کسانی که فکر کردند ایران در آزمون سوریه مواضعی مطابق با روس‌ها اتخاذ خواهد کرد،‌ در اشتباه بودند. یک منبع نزدیک به محافل تصمیم‌گیر در تهران به السفیر گفت: «تهران پیام خود را به روسیه و چین به وضوح داده و گفته است که ما تا آخر راه کنار سوریه هستیم و حتی اگر مسکو و پکن بخواهند سوریه را تنها بگذارند، تهران چنین کاری نخواهد کرد و تا آخرین نفس در کنار دمشق باقی می‌ماند.»

این فرد آگاه گفت که تهران مرحله کنونی در بحران سوریه را از مدت‌ها قبل پیش‌بینی کرده بود. پایداری ارتش سوریه ظرف ماه‌های گذشته و تبدیل حالت دفاعی به وضعیت حمله که در پی بازپس‌گیری القصیر و حومه حمص صورت گرفته و همچنین حمله گسترده ارتش به حومه دمشق و لاذقیه باعث شد تا کشورهای حامی اپوزیسیون سوریه باور کنند که اکنون این دولت سوریه است که قدرت داشته و اگر وضعیت به همین منوال ادامه یابد، حکومت اسد اوضاع را به کنترل خود در خواهد آورد. به گفته همین منبع، طرح و برنامه آماده و منتظر بهانه بودند و اکنون که هیچ بهانه‌ای در دست ندارند، چیزی را اختراع کرده‌اند.

منبع مذکور به السفیر گفت «از همان لحظه نخستی که بحث حمله نظامی به سوریه پیش آمد، طرح‌های ایران از کشو خارج شده و بر روی میز سران کشور قرار گرفت که این روزها مشغول جلساتی فشرده با فرماندهان سپاه و مشاوران نظامی هستند تا در هماهنگی با دولت سوریه و حزب‌الله لبنان، طرح‌ها را به اجرا درآورد.»

او سخنان سه ماه قبل دبیرکل حزب‌الله لبنان را یادآور شد که در آن تاکید کرده بود سوریه هم‌پیمانانی دارد که «هرگز اجازه نخواهند داد این کشور به دست تکفیری‌ها و آمریکا و اسراییل بیافتد.» موضع‌گیری نصرالله در این زمینه، موضع‌گیری محوری است و به این ترتیب ایران هر کاری خواهد کرد تا اجازه سقوط دولت سوریه را ندهد.

این مسوول ایرانی اشاره کرد که تهران امروز بر باور است که کشورهای غربی بیشتر از آنکه نیت جنگ داشته باشند، می‌خواهند سوریه را بترسانند؛ اما با این حال از راه‌های دیپلماتیک پیام روشن خود را به غرب و آمریکا رسانده که ورود به چنین ماجراجویی هر اندازه هم که محدود باشد به مفهوم افتادن در باتلاقی عمیق است که تمام دست‌اندرکاران حمله به سوریه را در خود فرو خواهد برد و «جهان پیش از حمله با جهان پس از آن تفاوت خواهد کرد. مهم نیست که چه کسی این مزایده را شروع می‌کند، کسی که آن را خاتمه می‌دهد، مهم است.»

صحبت‌های مسوولان سوریه ظرف مدت گذشته معمولا الهام گرفته از همتایان ایرانی‌شان بوده است. محمدجواد ظریف وزیر خارجه ایران پس از مراسم خداحافظی سلطان قابوس پادشاه عمان گفت که «هیچکس نمی‌تواند دلیلی بیاورد که ثابت کند سوریه از سلاح شیمیایی استفاده کرده، بلکه برعکس؛ اطلاعات میدانی به دست آمده حاکی از این است که سلاح شیمیایی توسط دیگران استفاده شده و از طرف کشورهای غربی به دست تکفیری‌ها در سوریه رسیده است.»

ظریف در مصاحبه با ایرنا نیز گفت: «کسانی که طبل جنگ را به صدا درآورده‌اند باید مسوولیت کشته شدن بی‌گناهان در سوریه و ویرانی حاصل را بپذیرند. آنها باید مسوولیت گسترش تندروی را نیز بپذیرند چرا که آتش آن دامن خودشان را خواهد گرفت.» او خواستار حفظ آرامش و عدم عجله در قبال سوریه شده و گفت: «ورود به جنگ یعنی هلاکت، زیرا ادامه شرایط فعلی به ضرر ملت سوریه بوده و صلح و امنیت منطقه‌ای و جهانی را به خطر می‌اندازد.»

ظریف همچنین مذاکره‌ای تلفنی با همتای آلمانی خود داشته و به او در قبال هرگونه حمله نظامی به سوریه هشدار داده و تاکید کرد که این کار وضعیت را بسیار بدتر خواهد کرد.

عباس عراقچی سخنگوی وزارت خارجه ایران نیز روز گذشته گفت که تهران به جفری فلتمن معاون دبیرکل سازمان ملل در امور سیاسی هشدار داده که هرگونه دخالت نظامی علیه دمشق عواقب وخیمی در تمامی منطقه خواهد داشت.

از سوی دیگر حسین دهقان وزیر دفاع ایران نیز پیش‌بینی کرده که آمریکا بعید است مرتکب اشتباه جدیدی شده و به سوریه حمله کند، زیرا تجربه‌های گذشته آمریکا در عراق و افغانستان باعث خودداری این کشور از افتادن در باتلاق سوم می‌شود.»

دهقان در مصاحبه با ایرنا تاکید کرد که هرگونه حمله به سوریه باعث می‌شود تا امنیت منطقه به خطر افتاده و این امر به سود کسی که از خشونت استفاده کرده، نیست. به گفته وزیر دفاع ایران، به خصوص پس از پیروزی‌های اخیر ارتش سوریه، امکان ندارد که این ارتش از سلاح شیمیایی استفاده کرده باشد.

آنچه که اکنون قطعی به نظر می‌رسد این است که تنها زمان حمله نظامی به سوریه مشخص نشده و حمله تقریبا رخ خواهد داد. اکنون همه نگاه‌ها متوجه تهران است تا پیامدهای حمله بررسی شده و این موضوع مورد دقت قرار گیرد که آیا ائتلاف جهانی خواستار یک جنگ منطقه‌‌ای است یا خیر!