آیا جراحی چاقی ضروری است؟

یک فلوشیپ جراحی چاقی گفت: «مطالعات در دنیا نشان داده است که افرادی که شخص توده بدنی‌شان بالای 40 است، لزوما در کاهش وزن با روش‌های غیر تهاجمی موفق نبوده و تنها کمتر از 2 درصد این افراد می‌توانند وزن خود را پایین آورده و پایین نگه دارند.» 
 
دکتر علیرضا خلج، فلوشیپ جراحی چاقی و عضو هیات علمی دانشگاه با اشاره به اینکه چاقی و اضافه وزن صرفا با داشتن شکم بزرگ یا اندام نامتناسب تعریف نمی‌شود، توضیح داد: «ما به فردی چاق می‌گوییم که شاخص توده بدنی‌اش بالاتر از 30 باشد و افرادی که بی‌ام‌آی‌شان به 40 و بالاتر از آن می‌رسد، دچار چاقی‌های مرضی هستند.» 
 
وی ادامه داد: «مطالعات در دنیا نشان داده است که این افراد لزوما در کاهش وزن موفق نبوده و تنها کمتر از 2 درصد این افراد می‌توانند وزن خود را پایین آورده و پایین نگه دارند. بنابراین آمارهای جهانی به ما می‌گوید 98 درصد افراد خیلی چاق که بی‌ام‌آی بالای 40 دارند، در بلندمدت موفق به کاهش وزن با روش‌های غیرتهاجمی مانند رژیم و ورزش نمی‌شوند و طبق مطالعات متعدد، جراحی چاقی برای این دسته از افراد یک ضرورت و به نوعی تنها درمان شناخته شده است.» 
 
این استاد دانشگاه تاکید کرد: «البته در این حالت هم باید فرد از نظر وضعیت غدد و گوارش و.... بررسی شود و مطمئن شویم که فرد دچار اختلالات هورمونی یا گوارشی که باعث چاقی هستند یا مانع لاغری می‌شوند، نیست.»
 
دکتر خلج افزود: «این‌که می‌گوییم درمان چاقی با جراحی برای افراد با بی‌ام‌آی یا شاخص توده بدنی بالاتر از 40، یک ضرورت غیرقابل اجتناب است، این است که در صورت عدم درمان به موقع چاقی مفرط، بروز تدریجی بیماری‌هایی چون فشارخون بالا، دیابت نوع دو، سندروم متابولیک، بیماری‌های قلبی -عروقی، آرتروز زانو و کمر، آسیب به چشم، نازایی و حتی بعضی از انواع سرطان رخ می‌دهد و کیفیت و کمیت زندگی فرد را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد.» 
 
وی در پایان گفت: «اگر گزینش بیماران برای جراحی به درستی و طبق استانداردهای روز دنیا انجام شود، در طی شش ماه اول پس از عمل، انتظار از دست دادن بیش از 70 درصد از اضافه وزن بدن را داریم و تا 18 ماه پس از عمل معمولا تمام اضافه وزن از بین می‌رود.»

منبع: سلامانه