فیلم بیشتر »»
کد خبر ۴۳۳۷۷۷
تاریخ انتشار: ۱۵:۲۸ - ۰۴-۰۹-۱۳۹۴
کد ۴۳۳۷۷۷
انتشار: ۱۵:۲۸ - ۰۴-۰۹-۱۳۹۴

مغز طعم غذاها را شناسایی می‌کند نه زبان

عصر ایران
تاکنون تصور همگانی این بود که پنج طعم اصلی شیرین، ترش، شور، تلخ و خوشمزه با زبان حس و سپس سیگنال آن‌ها به مغز ارسال می‌شود.

نتایج یک پژوهش جدید علمی حاکی از آن است که طعم غذاها توسط مغز انسان و نه غدد چشایی شناسایی می‌شود.

تاکنون تصور همگانی این بود که پنج طعم اصلی شیرین، ترش، شور، تلخ و خوشمزه با زبان حس و سپس سیگنال آن‌ها به مغز ارسال می‌شود.

اما محققان مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا در مطالعه جدید خود دریافتند که طعم‌ها توسط سلول‌های مغز شناسایی می‌شوند.

هدف اصلی دانشمندان، درک چگونگی تبدیل تشخیص محرک‌های شیمیایی به ادراک توسط مغز است.

محققان در این تحقیق قصد داشتند بفهمند که آیا بخش‌های خاص مغز ارائه‌دهنده طعم‌های شیرین و تلخ هستند که در این صورت، غیرفعال کردن این بخش‌ها می‌تواند از تشخیص این طعم‌ها توسط حیوان جلوگیری کند یا بالعکس.

آن‌ها دقیقا توانستند این روند را طی آزمایش بر روی موش‌ها مشاهده کنند. محققان توانستند طعمی را که موش‌ها حس می‌کردند، با مشاهده رفتارشان درک کنند.

به گفته دانشمندان، این تحقیق که در مجله نیچر منتشر شده است، نشان می‌دهد طعم بطور کامل از یادگیری یا تجربه جدا بوده و کاملا در مغز پردازش می‌شود.

منبع: ایسنا

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
برچسب ها: طعم ، زبان ، مغز
ارسال به دوستان
تغییر کاربری تانک‌ها در هند(+عکس) جزئیات دریافت کارت امتحانات نهایی اعلام شد تاریخ به روایت تصویر / چهره‌های کودکان در هراتِ یک قرن پیش عکس روز ناسا از نبرد چند اژدها در آسمان! ساعت کاری شعب کشیک بانک‌ها در روزهای تعطیل تیر چرا سرعت اینترنت به‌جای «مگابایت» با «مگابیت» اندازه‌گیری می‌شود؟ سفر مکرون به سوریه / حضور مدیران توتال آتش سوزی یک نفتکش پس از اصابت «پرتابه ناشناخته» در سواحل عمان طوفان در جنوب چین قربانی گرفت/ هزاران نفر تخلیه شدند آرایش برای همسر؛ راهی بسوی عشق یا نقابی برای فرار؟ (بررسی روان‌شناختی) مردی که می‌خواست جاودانه شود، به بیماری نادر لاعلاج مبتلا شده است قیمت طلا جهانی امروز سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ آغاز دوره‌ای جدید؛ ثروتمندان آمریکایی حالا فرزندان خود را به مدارس هوش مصنوعی می‌فرستند چرا مردم تورم را بیشتر از آمارهای رسمی احساس می‌کنند؟ درمانگری و فلسفه‌ورزی؛ مروری تحلیلی بر «وقتی نیچه گریست»