طراحی سریع‌تر و دقیق‌تر نانوداروها با کمک هوش مصنوعی

افزایش اقبال به سوی درمان شخصی سرطان باعث شده تا تمرکز زیادی روی تولید زیست‌مواد پاسخ‌گو به محرک‌های خارجی به وجود آید، زیست‌موادی که می‌توانند دارو را به سایت‌های خاصی در بدن برسانند و از ورود دارو به نواحی دیگر بدن جلوگیری کنند.

به گزارش ایسنا، در بین این نوع مواد، نانوذرات مبتنی بر پلی لاکتیک- Co-گلیکولیک اسید (PLGA) چشم انداز امیدوارکننده‌ای را در سیستم‌های تحویل هدفمند دارو دارند.

به تازگی مقاله‌ای در مجله Biomatials منتشر شده است که در آن از چهار روش مختلف یادگیری ماشین (ML) استفاده شده تا مدل‌هایی را پیش‌بینی و درک عوامل تأثیرگذار مؤثر بر ویژگی‌های نانوذرات مبتنی بر PLGA را بررسی کند.

این مدل‌ها با استفاده از پارامترهای مربوط به اندازه نانوذرات، راندمان محصور سازی (E.E. درصد) و بارگذاری دارو (D.L. درصد) آموزش داده شدند. از شاخص‌هایی نظیر «کمترین میزان کوچک شدن» و «اپراتور انتخاب» برای شناسایی تأثیرگذارترین ویژگی‌های مؤثر بر این پارامترها استفاده شد.

این مدل‌ها با استفاده از یک روش اعتبارسنجی تأیید شدند و با استفاده از معیارهایی مانند خطای مطلق، میانگین خطای مطلق و R-Square مورد بررسی قرار گرفتند.

حوزه نانودارو که شامل طراحی داروهای نانویی و عوامل تصویربرداری است، شاهد ورود روش‌های جدید هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی بوده است. این رویکردهای محاسباتی دقت بیشتری را ارائه می‌دهند و می‌توانند پیچیدگی سیستم‌های تحویل دارو را بهتر از روش‌های سنتی آزمایش و خطا داشته باشند.

این مطالعه بر پتانسیل هوش مصنوعی در طراحی فرمولاسیونی با بهبود کنترل خواص و نتایج بهینه تأکید کرده است که نشان‌دهنده کاربردهای هوش مصنوعی در سیستم‌های میکروسیالی و بهینه‌سازی خصوصیات میکرو ذرات است.

تماشاخانه

لرزه در راه است ؛ اصفهان دارد از دست می‌رود؟

چرا «۷» عدد مقدس شد؟ «خونیرث» یکی از هفت‌ها که حالا برای ایرانی‌ها حسرت است

فیلم های دیگر